Clown 1:
Clown 2:
Het verschil tussen de twee clowns is dat de eerste versie gewoon een objectieve interpretatie van het woord clown is, zonder specifiek affect, maar eerder een stereotiep waarbij er bijvoorbeeld met de omgeving alleen al geen rekening is gehouden. De eerste clown is dus oppervlakkig
De tweede clown laat meer ruimte voor interpretatie en er is een specifieke emotie aanwezig: de 'tristesse'
Deze tristesse wordt niet alleen door de gezichtsexpressie veroorzaakt maar ook door het licht-donker contrast tussen de figuur en de achtergrond. Het verdriet van de clown wordt als het ware uitgelicht. Ook de grillige krabbelige en donkere omlijning versterkt alleen nog maar dit depressieve gevoel waarmee de clown lijkt te kampen.
•Noteer de opdracht die je hier aan linkt.
De leerlingen krijgen de opdracht een droevige, betekenisvolle voorstelling van een clown te maken waarbij ze hun inspiratie halen uit werken van onder andere Picasso's blauwe periode,etc...
Belangrijk hierbij is dat ze de droefheid niet alleen weergeven via houding of expressie maar dat ze ook de omgeving betrekken in het werk. Dit kan bijvoorbeeld door accenten te leggen, dingen er uit te laten springen, enz... De werken moeten worden gemaakt in 1 enkele kleur maar met het gebruik van verschillende tonen. Waterverf lijkt me voor de opdracht ook een passend medium.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten